چشمهايت را ببند.گوشهايت را بگير و لال شدن را به زبانت بياموز...درست همين

جاست! بي آبروترين قرن زمين...

جايي كه آب هم ارز آبروست و نان هم وزن ايمان است.دنياي فرشته رويان ددخوي...

راه فراري نداري.سر جايت بنشين و مجسمه بودن را تمرين كن! اينجا بي شرمانه ترين

دروغستان است و دروغ تنها ترين حقيقت.

دنبال راست نگرد كه چپ مي كني و دنبال راه نگرد كه آرزوي چاه بر دلت مي

ماند.بهتر است به نداشتن اميد عادت كني يا مشغول زندگي كردن باش يا مشغول

مردن و براي زندگي كردن بخواب و بيداري را باور نكن كه دروغ است. پس با لالايي اين

گرگها بخواب.كم كم عادت مي كني كه با صداي زوزه گرگ به ياد چه چه قناري

بيفتي...

خنده بر لب می زنم تا کس نداند راز من ، ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت